დასრულდა "პოვრების" ხანა

დასამახსოვრებელი კერძი იქმნება გულით. ალბათ, ყველას გვაქვს კონკრეტული მოგონება კერძთან და გემოსთან დაკავშირებით. იგივე კერძი კი სხვაგან თუ გაგვისინჯვას ხშირად შეგვიდარებია, ჩვენს მეხსირებაში დალექილ გემოსთან. ზოგს ბებიის, დედის ან თუნდაც მეზობლის მომზადებული კერძი ახსოვს ღრმა ბავშვობიდან. ადამიანი საბოლოოდ სუბიექტურია, მაგრამ კონკრეტულ მოგონებას ხშირად ობიექტური გარემოებები ქმნის. ხშირად ვეძებთ განსხვავებულ გემოებს და ცოტას ვფიქრობთ, თუ ვინ უნდა შექმნას ის. 

ჩვენს ქვეყნას ბევრი რთული პერიოდი ახსოვს.. ერთ-ერთია საბჭოთა გავლენა ჩვენი როგორც მოქალაქის ცნობიერებაზე. ბავშვობიდან მაღიზიანებდა მზარეულებს “პოვრებად” რომ მოიხსენიებდნენ, მაგრამ წინა თაობებმა შეფ-მზარეულების შესახებ არაფერი იცოდნენ. სახლს მიღმა ყველა კვების ობიექტი ერთმანეთს გავდა: სასადილოები, კაფეები და მოგვიანებით რესტორნები. ხშირად გსმენიათ ალბათ უფროსი თაობისგან, კარგი “პოვრის” შესახებ. სინამდვილეში “პოვრები” იყვნენ მზარეულები, მაგრამ მათ, როგორც ცალკე პროფესიად თითქმის არავინ აღიარებდა, ან თუ აღიარებდნენ მუდმივად კნინობით ფორმაში მოიხსენიებდნენ… 

ბევრ მშობელს დღესაც კი წარმოუდგენლად მიაჩნია მისმა შვილმა პროფესიად აირჩიოს მზარეულობა, რომელიც ძალიან დასაფასებელი და მაღალანაზღაურებადი პროფესიაა. თამამად შემიძლია ვთქვა, რომ ეს არის საბჭოთა გავლენა, რომელმაც მოწამლა ადამინების ცნობიერება. ამაზე ცალკე დავწერ, დღეს კი ისევ დავუბრუნდები მზარეულის პროფესიას. 

ჩემმა შვილმა, როდესაც გამომიცხადა რომ მზარეულობა სურს, ძალიან გამიხარდა და მხარდაჭერა გამოვუცხადე. ვფიქრობ, რომ ეს მისი არჩევანია და მამამისის რესტორატორობას გავლენა არ მოუხდენია. ან იქნებ იქონია გავლენა და რეალურად დაინახა ამ პროფესიის შესაძლებლობები. რაც არ უნდა იყოს, მისი არჩევანი ძალიან დასაფასებელია და მინდა ასევე მოიქცნენ სხვა მშობლებიც. ნუ გაგიტყდებათ თქვენი შვილის არჩევანი, ის არაფრით არაა რომელიმე სხვა პროფესიაზე ნაკლები. 

მზარეულობა პოპულარული ხდება. მაგრამ არ გვაქვს საკმარისი პროფესიული თუ უმაღლესი სასწავლებლები, სადაც ამ პროფესიას სრულფასოვნად დაეუფლებიან. დღეს ქართულ ბაზარზე დასაქმებული მზარეულების უმეტესობა ან თვითნასწავლია, ან ნაწილს გაუმართლა და შეძლო საზღვარგარეთ განათლების მიღება. როდესაც ვსაუბრობთ, მაღალი ხარისხის კვების ობიექტებზე, მათი შექმნა წარმოუდგენელია კარგი მზარეულების გარეშე. 

და ბოლოს, უმუშევრობაზე როდესაც ვწუწუნებთ, გახსოვდეთ, რამდენი პროფესიაა, სადაც კადრების ნაკლებობაა და დასაქმების დიდი შანსებია. გავთავისუფლდეთ, ე.წ პრესტიჟული პროფესიების კლიშეებიდან, ყველა საქმე და პროფესია პრესტიჟულია, რომელსაც გულით და პროფესიონალიზმით ემსახურები. დასრულდა “პოვრების” ხანა, ახლა მზარეულების დროა. განა რაა იმაზე დიდი ბედნიერება, როდესაც იცი შენი მომზადებული კერძების დაგემოვნებისას, ადამიანებს ამახსოვრდებათ გემო, რომელსაც ადვილად ვერ წაშლი მეხსიერებიდან და ისინი სიამოვნებისგან თვალგანაბული რამდენიმე წუთი ბედნიერებას განიცდიან.

წინა სტატია

Sleeping at the Tesla Factory
17 ივლისი, 2018

შემდეგი სტატია

კბილი კბილის წილ
23 ივლისი, 2018
233 დაგეგმილი პროექტი - ბრენდული სასტუმროები, რომელიც საქართველოში გაიხსნება
ახალი ამბები ქართულად | ოქტ, 16, 2018
ბრიტანულმა სასამართლომ ირაკლი რუხაძე Salford-ის მილიარდიანი პროექტის მითვისებაში ამხილა
საქართველო | ნოე, 07, 2018
მსოფლიოს საუკეთესო უნივერსიტეტები
ახალი ამბები ქართულად | ოქტ, 31, 2018
Forbes Georgia in EnglishForbes WomanForbes Banker
მილიარდერების რეიტინგი - Real Time
იხილეთ ყველა