ოქრო და ინფლაცია - რაინერ პრეისის Op-Ed-ი

ოქრო და ინფლაცია - რაინერ პრეისის Op-Ed-ი

ამერიკის უმსხვილესი ბანკის, JP Morgan-ის დამფუძნებელმა, ჯონ პირპონტ მორგანმა თქვა: „ოქრო ფულია, სხვა დანარჩენი ყველაფერი კი კრედიტია“.

მიუხედავად იმისა, რომ მსოფლიოში მაღალი ინფლაციაა და აშშ-ში სამომხმარებლო ფასების ზრდის დონე 40-წლიან მაქსიმუმს – 9%-ს აღწევს, საერთაშორისო ბირჟაზე რუსეთ-უკრაინის ომის დაწყების შემდეგ, ოქროს ფასი მცირდება.

საზოგადოდ ცნობილია, რომ ოქრო დოლართან უკუმიმართებაშია, ანუ როდესაც იგი ძლიერია, ოქრო სუსტია და პირიქით. ოქროს ფასი საპირისპიროდ რეაგირებს ამერიკული დოლარის რეალურ ღირებულებაზე. თუმცა, აღსანიშნავია, რომ ოქრო პირდაპირ არ არის დაკავშირებული ინფლაციასა და საპროცენტო განაკვეთთან, არამედ ის ამ ორს შორის მიმართებასთანაა დაკავშირებული.

მიმდინარე წელს ოქროს ფაქსი ვოლატილობის უჩვეულოდ მაღალი მაჩვენებლით იყო გამორჩეული – უკრაინაში რუსეთის შეჭრის ფონზე, უნცია ოქროს ფასი 2000 დოლარამდე გაიზარდა, რაც მყარი და უსაფრთხო აქტივის ნარატივის გაძლიერებით იყო განპირობებული, თუმცა მსოფლიოს მასშტაბით ეკონომიკური მოლოდინების გაუარესების ფონზე, აღმასვლის ტენდენცია მალევე შეწყდა და ოქროს ბირჟაზე დაღმასვლის ტენდენცია დაიწყო. აშშ-ის ფედერალური რეზერვის მიერ გამკაცრებული მონეტარული პოლიტიკის ფონზე, ინვესტორები მეტ ყურადღებას დოლარს უთმობენ, რაც ოქროს ფასზე ზეწოლას ზრდის.

გასულ თვეს ოქროს ფასმა ცხრათვიან მინიმუმს მიაღწია, რაც ფედერალური რეზერვის მიერ მონეტარული პოლიტიკის დამატებით გამკაცრების მოლოდინს უკავშირდება.

საერთაშორისო ბირჟაზე აქტივების ფასებზე უკვე ასახულია რეცესიის განვითარების რისკები, თუმცა ჯერ რეალური მტკიცებულება იმისა არ არსებობს, რომ ჩვენ ბიზნეს ციკლის ვარდნის გარდა, სხვა რამეს ვიხილავთ.

გლობალური ინვესტორები სულ უფრო მეტად შიშობენ, რომ მონეტარული პოლიტიკის სწრაფმა გამკაცრებამ, შესაძლოა, გლობალური ეკონომიკური ვარდნა გამოიწვიოს. საინვესტიციო სტრატეგოსების მსგავსად, აუცილებელია მაკრო შესაძლებლობებზე პირობითად და ჰიპოთეტურად ფიქრი ვისწავლოთ.

ინვესტორებმა წელს დასავლურ საფონდო ბირჟაზე განთავსებულ ოქროს ფონდებში პოზიციები მნიშვნელოვნად შეამცირეს, რადგან ოქროს ფასი რეალურ საპროცენტო განაკვეთზეა დამოკიდებული.

საპროცენტო განაკვეთები ფუნდამენტურად მნიშვნელოვანია, რადგან ოქრო კონკურენციას უწევს ობლიგაციების ბაზარს (რომელიც ყველაზე დიდი ფინანსური ბაზარია მსოფლიოში). თუ თქვენ გაქვთ ფული და შეგიძლიათ მიიღოთ საპროცენტო განაკვეთი ობლიგაციების ყიდვით, რატომ მოგინდებათ ოქროში ინვესტირება? – ამის მიზეზი არ არსებობს. გირჩევნიათ, ობლიგაცია იყიდოთ და საპროცენტო განაკვეთი მიიღოთ. მაგრამ თუ რეალური განაკვეთი უარყოფითია და თქვენი ობლიგაციების პოზიცია რეალურად ფულს კარგავს, რადგან ინფლაცია უფრო მაღალია, ვიდრე თქვენი ობლიგაცია გიხდით, მაშინ თქვენ ოქროში ინვესტირებას გადაწყვეტთ.

დავუშვათ, რომ აშშ-ში ინფლაციის მაჩვენებელი 8%-ია, FED-ის ურისკო განაკვეთი არის 0%, ხოლო აშშ-ს სახაზინო 10-წლიანი ობლიგაცია არის 3% განაკვეთით. თუ ფიქრობთ, რომ უახლოეს წლებში ინფლაცია 8% ან უფრო მეტი იქნება, რატომ მოგინდებათ ობლიგაციების შეძენა და ფულის შეზღუდვა, რათა მომდევნო 10 წლის განმავლობაში მხოლოდ 3% მიიღოთ.

1981 წელს ინფლაცია 10% იყო, მოკლევადიანი საპროცენტო განაკვეთი კი 16%. აქედან გამომდინარე, ობლიგაციების შეძენით თქვენ პირდაპირ 6%-ს მიიღებდით. დღევანდელი ვითარებისგან განსხვავებით, ობლიგაცია იმ დროს საინტერესო აქტივი იყო. ის იყო ყველაზე ლიკვიდური აქტივი, რომლითაც შეგიძლიათ ინვესტირება მოგეხდინათ ნებისმიერ შესაძლებლობაში, რომელიც წარმოიქმნებოდა თქვენ წინაშე და ის ასევე ყოველწლიურად 6%-ით აჭარბებდა ინფლაციას.

რეალური საპროცენტო განაკვეთი არის მონაცემი, რომელიც განაპირობებს ინვესტორების დამოკიდებულებას ნაღდი ფულის მიმართ. თუ რეალური საპროცენტო განაკვეთები დადებითია, ან თუნდაც უცვლელი, ინვესტორები ობლიგაციებს ქონების ღირებულების შესანარჩუნებლად გამოიყენებენ, რადგან ეს არის ყველაზე ლიკვიდური აქტივი და არის ლეგალური ანგარიშსწორების საშუალება. მაგრამ ნეგატიური რეალური საპროცენტო განაკვეთის პერიოდში, სადაც ჩვენ ვართ დღეს, ინვესტორები კარგავენ დიდ ფულს ობლიგაციების ფლობით და ისინი იძულებულნი არიან, ღირებულების შემნახველი სხვა აქტივი გამონახონ იმ პერიოდში, როდესაც რაიმე კარგ საინვესტიციო შესაძლებლობას ვერ პოულობენ.

ოქრო ეკონომიკური მუდმივია. ის არასდროს დაკარგავს ღირებულებას და არც დროთა განმავლობაში გაუფასურდება ვალუტის მსგავსად. ოქრო არ შეიცავს დეფოლტის და გაბანკროტების რისკს. ასე რომ, როდესაც აქტივები და საფონდო ბირჟა ეცემა, ოქრო ინარჩუნებს ფასს (ან იზრდება). ის პორტფელის ჰეჯირების შესანიშნავი საშუალებაა.

ოქროს ბირჟაზე აღმასვლის ტენდენციისთვის ჩვენ გვჭირდება: უარყოფითი რეალური საპროცენტო განაკვეთი და აშშ-ის სავაჭრო დეფიციტის შემცირება, რაც უდავოდ გამოიწვევს ოქროს ფასის ზრდას. ეს პრინციპი მუშაობდა ბოლო 60 წლის განმავლობაში, თუ ეს კვლავ გაამართლებს, უახლოეს მომავალში ჩვენ უნდა ვიხილოთ ოქროს ფასის მნიშვნელოვანი ზრდა.

მოკლევადიან და საშუალოვადიან ინვესტორებმა ყურადღება უნდა მიაქციონ ოქროს და S&P 500 თანაფარდობას. რიცხვი გიჩვენებთ რამდენი უნცია ოქრო იქნება საჭირო S&P 500 აქტივის შესაძენად ნებისმიერ თვეში, გრძელვადიანი საშუალო თანაფარდობით – 1.67 ოქრო მიმზიდველ საინვესტიციო შესაძლებლობად გამოიყურება.

დატოვე კომენტარი

დაამატე კომენტარი

თქვენი ელფოსტის მისამართი გამოქვეყნებული არ იყო.