დაუოკებელი სიუზენ ზონტაგი

დაუოკებელი სიუზენ ზონტაგი

თუკი მე-20 საუკუნის მეორე ნახევრის ნიუიორკის ინტელექტუალური ელიტის ერთერთი ყველაზე მკაფიო ვარსკვლავის, სიუზენ ზონტაგის, გაცნობას მოინდომებთ, უახლოესი გზა მის დღიურებსა და ჩანაწერებზე გაივლის, რომლებიც ზონტაგის ცხოვრების ყველაზე საინტერესო პერიოდს – 1947-1963 წლებსმოიცავს.

ამერიკელ მწერალს, ლიტერატურისა და თეატრის კრიტიკოსს, კინოსა და თეატრის რეჟისორსა და, ყველაფერს რომ თავი გავანებოთ, ყოვლად არაორდინარულ პიროვნებას მისი ერთადერთი შვილი, დევიდ რიფი, ასე ახასიათებს: „დაუოკებელი, გაუნელებელი სწრაფვა საკუთარი განათლების საზღვრების გაფართოებისაეს გახლდათ დედაჩემის მიერ საკუთარი თავის რეალიზებისა და მატერიალიზაციის უტყუარი მეთოდი”.

განათლების საზღვრების გაფართოებასზონტაგი 1948 წელს, კალიფორნიის ბერკლის უნივერსიტეტში იწყებს. ერთ წელიწადში ჩიკაგოს უნივერსიტეტში გადადის და 1951 წელს ხელოვნებათმცოდნეობის ბაკალავრის სტატუსით ამთავრებს, 1954 წელს კი ჰარვარდის უნივერსიტეტში, ფილოსოფიის მაგისტრის წოდებას მოიპოვებს

უამრავი პრემიისა და საპატიო წოდების მფლობელი სიუზენ ზონტაგი ყოველთვის ერთგული იყო საკუთარი პრინციპების და სხვისი შეხედულებები, შექმნილი გარემოებები, მდგომარეობა თუ მდებარეობა ვერ აიძულებდა მის მიერ არჩეული ცხოვრების წესის, სიმპათიებისა თუ მიდრეკილებების შეცვლას – 1989 წელს ზონტაგი, მისი 12 დოკუმენტური ფილმიდან ერთერთის გადაღებისას, ცნობილ ფოტოგრაფს ენი ლეიბოვიცს გაიცნობს და მათი რომანი ზონტაგის 71 წლის ასაკში ლეიკემიით გარდაცვალებამდე გრძელდება. სწორედ ლეიბოვიცს მიუძღვნა ზონტაგმა დღეს უკვე ფოტოგრაფიის სახელმძღვანელოდ ქცეული წიგნიფოტოგრაფიის შესახებ”.

დატოვე კომენტარი

დაამატე კომენტარი

თქვენი ელფოსტის მისამართი გამოქვეყნებული არ იყო. აუცილებელი ველები მონიშნულია *

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.